Page 140 - İKİ BOYUTLU SANAT ATÖLYE 11
P. 140

TERİMLER SÖZLÜĞÜ
                                          TERİMLER SÖZLÜĞÜ


                    A


                  açık-koyu:      Resim sanatında karanlık ve aydınlığın oluşturduğu zıtlık için kullanılan bir terim-
                                  dir. Form yanılsamasını etkileyen, vurgulanmış zıtlıklar için kullanılır.

                  akım:           Sanatta, siyasette, düşünce hayatında ortaya çıkan yeni bir görüş, yöntem, hare-
                                  ket, cereyan, tarz.

                  algı:           İdrak etme eylemi. Duyular yoluyla elde edilen bilgi.

                  altın oran:     Altın kesit. Plastik sanatlarda geçerliliği olan bir ölçü oranı. Bir doğru parçası iki
                                  parçaya bölündüğünde küçük parçanın büyük parçaya oranı ile büyük parçanın
                                  tüm parçaya oranına eşit olması. A:B= B:(A+B)

                  armoni (uyum): Bir yapıtta parçaların birbirleriyle ve yapıtın tümüyle olan uygunluğu.


                    B



                  betimleme:      Söz, yazı veya çizgiyi kullanarak tasarımlama.

                  biçim:          1. Dış görünüş, şekil. 2. Yakışık alan uygun şekil. 3. Sanat ve edebiyat eserlerinde
                                  dış görünüş, form. 4. Tarz.


                    C/Ç



                  çizgi:          1. Çizilerek veya çeşitli yollarla oluşmuş iz, çizi, hat. 2. Birden fazla noktanın bir
                                  araya gelmesiyle oluşan bir bütünlük.


                    D



                  deformasyon:    Biçim bozma, resim ve heykelde model olarak alınan nesnelerin görüntü biçimini,
                                  yapılan yoruma uygun hâle getirme.

                  degrade:        Bir rengin başka bir renge dönüşmesi kapsamında renk geçişi.

                  değer:          Bir tablonun genel renk ahengi. Tablodaki bir rengin öteki renklere kıyasla değeri,
                                  açıklığı, koyuluğu, canlılığı, solukluğu.

                  dekoratif:      Dekor olarak kullanılan, süslemeye yarayan, süsleyici, tezyinî.

                  denge:          1. Bir nesnenin veya bir insanın devrilmeden durma hâli. 2. Plastik sanatlarda
                                  kullanılan ögelerin kompozisyon bakımından birbirlerini tartacak biçimde düzen-
                                  lenmeleri.

                  dingin:         Durgun, kımıldamayan.










                                                           138
   135   136   137   138   139   140   141   142   143   144   145