Page 143 - İKİ BOYUTLU SANAT ATÖLYE 11

R

renk: 1. Doğrudan ya da üzerine düştüğü nesnelerde yansıma, kırılma, soğurulma
gibi olaylar sonucu göze ulaşan ışığın dalga boyuna göre bilinçte uyandırdığı
imge.

resim sanatı: Düz bir yüzey üzerinde çizgi ve renklerle doğadan bir parçayı ya da sanatçının
iç dünyası ile tasarımlarını betimleme sanatı.

ritim: Sanat yapıtında yer alan ögelerin kendi aralarında oluşturdukları ardışık zaman
ve mekân aralıklarının belirlediği düzen.

rölyef: Yüzey üzerine yapılan yükseltme ya da çökertme işlemi.

Rönesans: 14. yüzyılda İtalya’da başlayarak 16. yüzyıla dek tüm Batı ve Orta Avrupa’ya
yayılan sanat hareketi. Yeniden doğuş.

S

sanat: 1. Bir duygunun, tasarımın veya güzelliğin anlatımında kullanılan yöntemlerin
tamamı veya bu anlatım sonucunda ortaya çıkan üstün yaratıcılık. 2. Belli bir
uygarlığın veya topluluğun anlayış ve zevk ölçülerine uygun olarak yaratılmış
anlatım.

sanat tarihi: Sanatın doğuşundan günümüze kadar, dünyada var olan tüm sanatçı ve sanat
yapıtlarının en genel analizlerini yapan bilim dalı.

sentez: Resimde yalından karmaşık olana, külliden cüziye, zorunludan olasıya, ilkeden
uygulamaya, genel yasadan bireysel duruma, nedenden etkiye, öncülden varı-
lan sonuca giden düşünme biçimi, bireşim.

simetri: İki ya da üç boyutlu bir biçim üzerinde yer alan tüm noktaların en az bir eksene
göre eşit uzaklıkta bulunmaları durumu. Bakışım.

simge: Uygun işaret. Soyut bir kavramı somutlaştıran biçim.

soyut sanat: 1. Nonfigüratif sanat. 2. Osmanlıca mücerret sanat. 3. Doğa görüntülerine bağlı
olmayan sanat anlayışı.

stil: 1. Sanatçının eserlerindeki müşterek anlatım ve biçimleme tarzı. 2. De-
virlerin bütün sanat eserlerinde bulunan ortak ögeleri ve anlatım tarzı.

strüktür: 1. Eş formların ya da birbirleriyle sık bağlantılı, benzer formların iki ya da üç bo-
yut üzerinde tekrarlanması. 2. Birimlerin bir araya gelmesi ile oluşan sistemlerin
T bütünü. 3. Herhangi bir objenin iç yapısal dokusu.

tasarım: 1. Tasarımlamak işi veya tasarımlanan biçim, tasavvur. 2. Çizim, dizayn. 3.
Daha önce algılanmış olan bir nesne veya olayın bilinçte sonradan ortaya çıkan
kopyası.

141