Page 171 - ÇALGI EĞİTİMİ BAĞLAMA 10
P. 171

kabak kemane  : Gövdesi su kabağından yapılan, yan çevrilmiş su kabağının üzeri oyulup meydana
                                       gelen boşluğa yürek zarı geçirilerek ses kutusu oluşturulan saplı, perdesiz yaylı
                                       çalgı.
            kamança          : Gövdesi sert ağaçlardan oyularak veya plaklar hâlindeki ağaçların yan yana getirilip
                                       yapıştırılması suretiyle meydana gelen, kabak kemane tipindeki yaylı çalgı.
            kara düzen       : Bağlamada en çok kullanılan düzenlerden biri. Bağlamanın alt grubunun “la”
                                       orta tel grubunun “re”, üst tel grubunun “sol” sesine akort edilmesi ile ulaşılacak
                                       düzen.
            karşılama           : Trakya'da ve Marmara Bölgesi'nde oynanan bir halk oyunu veya bu oyunun müziği.
            karye                : Köy.
            kaval                : Üflemeli halk çalgılarının dilli ve dilsiz çeşitlerini bünyesinde barındıran türüne
                                       verilen genel isim.
            kombinasyon   : Birleştirme, tertip etme.
            kostak              : Zarif, kibar, çalımlı, güzel giyinmiş, yakışıklı.
            kontrpuan         : Çeşitli melodileri birbirine uydurma sanatı.
            kromatik           : Yarım tonlardan oluşan (ses dizisi).
            Kütahya düzeni: Bağlamanın alt grubunun “la” orta tel grubunun “re”, üst tel grubunun “re” sesine
                                       akort edilmesi ile ulaşılacak düzen.


            misget (misket) düzeni: Türk halk müziğinde bir çeşit bağlama akort sistemi.
            motif                 : Bestenin bir parçasına çeşitli yönlerden birlik sağlayan belirleyici küçük birim.

            nağara             : Genel olarak davul anlamında kullanılan terim.


            ön kol               : Kolun dirsekle bilek arasındaki bölümü.
            örge                 : Melodi motifi.


            parelenmek      : Parçalanmak.
            pozisyon           : Konum, durum.


            selamet            : Her türlü korku, tasa ve tehlikeden uzak, güvende olma durumu, kurtuluş.
            sipsi                  : Asıl gövdesi 15-20 cm uzunluğunda ince su kamışından yapılan kamışlı üflemeli
                                       halk çalgısı.


            tamzara              : Doğu Anadolu ve İç Anadolu bölgelerinde toplu olarak oynanan bir halk oyunu ve
                                       oyun müziği.
            tar                     : Ağaç bir gövdenin, üzerinde yekpare iki çanak oluşturacak biçimde oyulması ile
                                       yapılan ve üst tarafından kesilerek üzerine yürek zarı gerilen telli çalgı.
            tavır                  : Türk halk müziğinde yörelere göre değişen tezene vuruş biçimi.
            teke                  : Erkek keçi.
            teke zortlatması: Tekenin fiziksel hareketlerini taklit ederek oynanan oyuna ve bu oyuna eşlik eden
                                       ezgiye verilen isim.
            tını                    : Türlü müzik araçlarının verdiği sesleri birbirinden ayırt etmeyi sağlayan ses özelliği.
            tütek                    : Üflemeli çalgılar grubunda yer alan Azerbaycan ve Kafkasya müziğinde en çok
                                       rastlanan nefesli sazlardan biri.




                                                                                                    169
   166   167   168   169   170   171   172   173   174   175   176