Page 121 - ÇALGI EĞİTİMİ NEY | 10
P. 121

Çalgı Eğitimi Ney




                                                    TERİMLER SÖZLÜĞÜ
                                                                   A

                    Anın                                        : Eski Türk halk ağzında O’nun.

                                                                   B

                    Bahir                      : 1. Deniz.

                                                  : 2. Mevlidin bölümlerinden her biri.

                    Bemol                         : Bir sesin yarım ton kalınlaştırılacağını gösteren nota

                                                   işareti.

                    Biçare                     : Çaresiz.

                                                                   C

                    Cânip                      :  Yan, taraf.
                    Cürüm                      : Suç.

                                                                   D

                    Derman                     : Çıkar yol, çare.

                    Diyez                               : Bir sesin yarım ton inceltileceğini gösteren nota

                                                 işareti.

                                                                   E

                    Edvar                      :  Alaturka müzik kurallarını inceleyen eser.

                                                                   F

                    Firkat                     :  Ayrılık.

                                                                   H

                    Har                        :  Sıcak, kızgın, yakıcı.

                    Himmet                     : 1. Yardım, kayırma.

                                                : 2. Çalışma, emek, gayret.

                                                                   İ

                    İhsan                      : 1. İyilik etme, iyi davranma.

                                                  : 2. Bağışlama, bağışta bulunma.

                                                                   K

                    Kâim                       : 1. Başka bir şeyin yerine geçen.

                                                        : 2. Her zaman var olan.




                                                          120
   116   117   118   119   120   121   122   123   124   125   126