Page 123 - TÜRK SANAT MÜZİĞİ TEORİ VE UYGULAMASI | 11

M
makam : Geleneksel müzikte bir dizinin işleniş tarzı.

mandra : Trakya ve Balkanlarda 2+2+ 3=7 süreli bir oyun havası ve bu oyuna eşlik
eden ezgi.

marş : Her türlü yürüyüşü desteklemek, bazen ateşlemek, grupları aynı düzende
yürütmek (askerî marş), ulusal birliği güçlendirmek (ulusal marş), bazen
de kederli bir ortam oluşturmak için (cenaze marşı gibi) yazılan belirgin ve
güçlü vurgulamalı kısa müzik.
mertebe : Klasik Türk müziğinde usullerin hız derecesi anlamına gelir.
mezzoforte : Orta kuvvette.

muhayyer : 1. Türk müziğinde ince la sesi. 2. Türk müziğinde bir makam.

O

oktav : Sekizli aralık. Örneğin, kalın do’dan, onun 8 ses yukarısındaki ince do’ya
kadar olan mesafe bir oktavdır.
ozan : Âşık, halk şairi. Çoğu kez elindeki sazı ile kendisinin veya başkalarının
şiirlerini söyleyen yerel şair ve müzisyenlere verilen isim.

Ö

ölçü : Bir ezgiyi ya da ritim kalıbını müzik değerlerine (zamanlara) bölmek için
kullanılan sistem.

P

perde : 1. Müzikte kullanılan seslerin yükseklik yönünden adı. 2. Bazı telli çalgılarda,
sap üzerine belli aralarla konan ve kemik, bağırsak, metal, naylon gibi çeşitli
malzemelerden yapılmış bağ, şerit, çubuk gibi bölmelere verilen ad.

pest : Kalın ses.
prozodi : Müziğin söz ile olan uyumu.

R

refakat : Eşlik.

S

sazende : Saz çalan kişi. Bu tabir sazında ustalaşmış icracılar için kullanılır.

saz semaîsi : Klasik Türk müziğinde en eski çalgı müziği formlarından biri. Klasik fasıl
düzeni içinde en sonda çalınır. Saz semaîleri genellikle 4 haneden meydana
gelir.
sirto : Klasik Türk müziğinde kullanılan, longa gibi nim sofyan usulü ile ölçülen
oyun havası.

122