Page 144 - TÜRK VE BATI MÜZİĞİ TARİHİ
P. 144

9. ÜNİTE


                9.2.2. Çağdaş Türk Bestecileri ve Eserleri

                Ekrem Zeki Ün (1910-1987)

                23 Kasım 1910 tarihinde İstanbul’da doğan Ekrem Zeki Ün (Görsel 9.17), İsti klal
            Marşı’nın bestecisi ve Muzıka-yi Hümâyunun şefl erinden Osman Zeki Üngör’ün oğlu-
            dur. Çalgı eğiti mine babasından keman dersleri alarak başlamıştı r. 14 yaşında devlet
            bursuyla Paris’e gönderilen besteci, “Ecole Normale de Musique”te (Ekol Normal Dö
            Müzik) altı  yıl eğiti m almıştı r. Bu okulda Line Talluel (Lin Taluel) ile keman, Alexander
            Cellier (Aleksandır Siliyi) ile armoni, Georges D’Andelot (Joğju Dondolou) ile kompo-
            zisyon çalışmıştı r.

                Besteci, 1930 yılında Türkiye’ye dönerek babası Osman Zeki Üngör’ün de kuru-
            cularından olduğu Musiki Muallim Mektebinde keman öğretmeni olarak görev yap-
            mıştı r. Aynı yıl Riyaseti  Cumhur Orkestrasına (Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası)
            katı larak birinci keman grubunda yer almıştı r. İstanbul Şehir Orkestrasında konuk şef
            olarak görev yapmış ve Cemal Reşit Rey’in çalışmalarında bulunmuştur.  Görsel 9.17: Ekrem Zek� Ün
                Kitaplarında özellikle genel müzik eğiti minin önemini vurgulayan Ekrem Zeki Ün
            hem eğiti mci hem de besteci kimliğiyle önemli bir müzik adamıdır. Eserlerinde Türk
            halk müziği ve klasik Türk müziğinden yararlanmış, klasik formlar üzerinden özgün bir
            anlatı m biçimi oluşturmuştur. Tek seslilikten yola çıkarak çok sesli müzik eserleri üreten
            Ekrem Zeki Ün; orkestra, oda müziği, solo çalgı, koro ve şan için eserler bestelemişti r.


                Ekrem Zeki Ün’ün başlıca eserleri, verilen tabloda türlerine göre sınıfl andırılmıştı r (Tablo 9.6).
             Tablo 9.6: Ekrem Zek� Ün’ün Başlıca Eserler�


             Orkestra       Konçerto      Oda Müziği     Şan ve Piyano        Koro       Piyano Solo Çalgı

                         Piyano Konçertosu   Yunus’un                        Manastı r            Prelüd-Gitar
              Yurdum                                      La Flüte de Jade                Duyuş
                              No.1          Mezarında                        Türküsü                  için
              Atatürk'e   Keman Konçertosu    Ülkem        Zile Türküsü   Asya’dan Geliş ve   Prelüd  Ardış-
              Armağan                                                      Aydın Türküsü          Klavsen için

               Beyaz                                    Kozanoğlu, Köroğlu,                Alp
               Geceler    Flüt Konçertosu  Balkan Havaları  Dadaloğlu      Ölüm için Ağıt  Ertunga



                Nevit Kodallı (1924-2009)

                12  Ocak  1924  tarihinde  müzisyen  bir  ailenin  çocuğu  olarak  Mersin’de  dünya-
            ya gelmişti r (Görsel 9.18). İlk müzik eğiti mini ailesinden alan Kodallı, Ankara Devlet
            Konservatuvarı sınavını kazanarak ortaokul yıllarında Necil Kazım Akses’in komposiz-
            yon öğrencisi olmuştur. Ayrıca Hasan Ferit Alnar’dan orkestra şefl iği ve Ferhunde Er-
            kin’den piyano eğiti mi almıştı r.
                  Kodallı,  1947  yılında  konservatuvardan  mezun  olduktan  sonra  1948  yılında
            Millî  Eğiti m  Bakanlığının  açtı ğı  sınavı  kazanarak  Paris’e  gitmişti r.  Paris’te  bulunan
            Ecole  Normale  de  Musique  adlı  müzik  okulunda  orkestra  şefl iği  ve  bestecilik  eği-
            ti mi  almıştı r.  1953  yılında  yurda  dönerek  Ankara  Devlet  Konservatuvarında  Çalgı
            Bilgisi,  Armoni  ve  Kompozisyon  bölümlerinde  dersler  vermişti r.  1955  yılında  An-
            kara Devlet Opera ve Balesinde orkestra şefl iği ve genel müzik direktörlüğü görevi
            üstlenmişti r.  1981  yılında  devlet  sanatçısı  ünvanı  kazanmış  ve  1987  yılında  Fran-  Görsel 9.18: Nev�t Kodallı
            sa  Kültür  Bakanlığının  “Chevalier  de  L’Ordre  des  Arts  et  des  Lett res”  [Şövalye  dö
            Lorğdu  diz  Ardı  di  Let  (Sanat  ve  Edebiyat  Şövalyesi)]  nişanı  ile  onurlandırılmıştı r.



        142 TÜRK VE BATI MÜZİĞİ TARİHİ
   139   140   141   142   143   144   145   146   147   148   149