Page 150 - TÜRK HALK MÜZİĞİ KORO 12

TÜRK HALK MÜZİĞİ KORO 12 3. ÜNİTE

Ş
şah : Alevilik, Bektaşilikte pir.
şavk : Işık.
T
tabya : Bir bölgeyi savunmak için yapılan ve silahlarla güçlendirilen yapı; tabiye.
tambur : Klasik Türk müziğinin başlıca çalgılarından biri olan, yay veya mızrapla çalınan,
uzun saplı, telli çalgı.
tekke : Tarikattan olanların barındıkları, ibadet ve tören yaptıkları yer; dergah.
U
umman : Okyanus
Y
yağız : Esmer.
yatır : Doğaüstü gücü bulunduğuna ve insanlara yardım ettiğine inanılan kimsenin mezarı.
Z
ziyade : Çok, daha çok, fazla.

KAYNAKÇA

• AYAZ, O. (2021). Oyunculuk eğitiminde “ses-nefes-konuşma üçlüsünün önemi ve bu üçlünün oyuncu-
luk eğitimi veren üniversitelerin ders programlarındaki yeri (yüksek lisans tezi). Uludağ Üniversitesi,
Bursa.

• ÇEVİK, S. (1997). Koro eğitimi ve yönetim teknikleri. Doruk Yayımcılık.
• DAVRAN, Y. (1997). Şarkı söyleme sanatının öyküsü. Önder Matbaacılık.

• EMNALAR, A. (1998). Tüm yönleriyle Türk halk müziği ve nazariyatı. Ege Üniversitesi Basımevi.
• GÜNEY, E. (2010). Türk halk müziğinde koro uygulamalarının incelenmesi (TRT ile Kültür ve Turizm
Bakanlığı örneği) (yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya.

• HELVACI, A. (2012). Şarkı söyleme eğitimi temel konular ve uygulamalar. Ekin Yayıncılık.

• PEKER, Ö. (2018). Üniversitelerimizde amatör Türk halk müziği korolarının eğitimi (yüksek lisans
tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
• TÖREYİN, A. M. (2008). Ses eğitimi temel kavramlar-ilkeler-yöntemler. Sözkesen Matbaacılık.

• TURHAN, S. (1992). Türk halk musikisinde çeşitli görüşler. Kültür Bakanlığı Yayınları.
• YİĞİT, N. &; KARAKAYA, O. (2006). Türk müziği eğitimi veren devlet konservatuvarlarında koro eğiti-
mi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (16), s.703-714. Retrieved from

https://dergipark.org.tr/en/pub/susbed/issue/61792/924160

(Kaynakça atıf sistemi, APA 6.0 yazım kuralları ve kaynak gösterme biçimine göre düzenlenmiştir.)

148