Page 148 - TÜRK HALK MÜZİĞİ KORO 12

TERİMLER SÖZLÜĞÜ

A
aba : Yünün dövülmesiyle yapılan kalın ve kaba kumaş. Bu kumaştan yapılmış yakasız ve
uzun üstlük. Dervişlerce giyilen hırka.
ağız : Bir bölgenin müzik kültüründe görülen söyleyiş özelliklerinin tümü.
ahu gözlü : Gözleri çok güzel olan (kadın); ceylan gözlü.
B
bağban : Bağ veya bahçe bekçisi. Bahçıvan.
bahadır : Savaşlarda gücü ve yılmazlığıyla üstünlük kazanan veya yiğitlik gösteren kimse; batur.
beniz : Yüz, yüz rengi.
bet : Yüz.
biçim : Şiirlerin kuruluş ve uyak düzenlerine göre olan dış görünüşü; şekil: Gazel, mesnevi,
rubai, sone birer şiir biçimidir.
C
civan : Yakışıklı genç erkek veya güzel genç kadın.
Ç
çarkıfelek : Talih, kader.
D
derviş : Bir tarikata girmiş, onun kurallarına ve törelerine bağlı kimse; torlak. Yoksulluğu,
çilekeşliği benimsemiş kimse. Alçak gönüllü ve her şeyi hoş gören kimse.
deyiş : Semahla birlikte yalnızca bağlama eşliğinde ağır tempoda söylenen bir beste türü.
dilber : Alımlı, güzel kadın.
diyafram : Göğüs ve karın boşluklarını birbirinden ayıran ince ve geniş kas.
dizi : Bir oktavın içinde sıralanan sekiz sesin bütünü.
E
elvan : Türlü renklerde olan.
entari : Genellikle tek parçalı kadın giyeceği.
F
felek : Gök, gökyüzü, sema. Dünya, âlem. Talih, baht, şans.
ferace : Kadınların sokakta giydikleri, mantoya benzer, arkası bol, yakasız, çoğu kez
eteklere kadar uzayan üst giysisi. Dervişlerin giydiği bol bir tür hırka.
fırka : İnsan topluluğu. Tümen.
fidan boylu : İnce, uzun ve biçimli (kimse).
G
gedik : Bir düzey üstündeki yıkık, çatlak veya aralık; rahne.
gerdan : Vücudun omuzlarla baş arasında kalan ön bölümü.
H
harman : Biçildikten sonra tahıl demetlerinin üzerinden düven geçirilerek tanelerin
başaklarından ayrılması işi. Bu işin yapıldığı yer veya mevsim.
hasbihâl : Sohbet.
hava : Müzik parçalarında tür. Müzik aletlerinden çıkan ses perdesi.
hızma : Burun kanadına takılan süslü, altın veya gümüş halka; hırızma.
hicran : Bir yerden veya bir kimseden ayrılma, ayrılık. Ayrılığın neden olduğu onulmaz acı.
hilaf : Yalan.

146