Page 149 - TÜRK HALK MÜZİĞİ KORO 12
P. 149

I
            ırgalamak      : Yerinden oynatıp sallamak.
                                                          İ
            ibrişim        : Kalınca bükülmüş ipek iplik. Bu iplikten yapılmış.
                                                          K
            kaban          : Dik yokuş, tepe.
            kama           : Silah olarak kullanılan, ucu sivri, iki ağzı da keskin uzun bıçak.
            kaşık havası   : Orta Anadolu yöresinde kaşık çalınarak oynanan bir halk oyunu veya bu oyunun
                              müziği.
            Kavil          : Söz, sözleşmek.
            kın            : Bıçak, kılıç vb. kesici araçların kabı.
            koçaklama      : Halk edebiyatında biçimi ne olursa olsun, konusu yiğitlik, savaş, kahramanlık olan
                              veya bir kahramanı öven, kahramanlık duygularını canlandıran şiir; yiğitleme.
            kopuz          : Ozanların çaldığı telli Türk sazı.
            koşma          : Sazla okunmak için hece ölçüsü ile yazılmış, ilk kıtasının birinci, ikinci ve dördüncü
                              dizeleriyle öteki kıtalarının dördüncü dizeleri birbiriyle, kalan dizeler de kendi
                              aralarında uyaklı, konuları sevgi ve doğa olayları olan bir halk şiiri.
            kudüm          : Mehter takımlarında ve tekkelerde kullanılmış olan, metal kâseli, uçları yuvarlak iki
                              değnekle çalınan, küçük iki davuldan oluşmuş usul vurma aracı.
            küheylan       : Soylu Arap atı.
                                                          M
            mâni           : Genellikle birinci, ikinci ve dördüncü dizeleri uyaklı olan, daha çok hecenin yedili
                              ölçüsüyle söylenen halk şiiri.
            mavzer         : Atış hızı dakikada ortalama altı mermi olan ve orduda kullanılan bir tüfek tipi.
            mehter takımı : Kös, nakkare, zil, zurna ve borulardan kurulan askerî mızıka takımı; mehter,
                              mehteran bölüğü, mehterhane, nakkarhane.
            melul          : Boynu bükük, zavallı bir biçimde üzgün.
            meram          : İstek.
            meşe           : Kayıngillerden, yaz kış yapraklarını dökmeyen türleri de bulunan, kerestesi
                              dayanıklı bir orman ağacı.
                                                          O
            okkalı         : Kiloca fazla olan, ağır çeken. Ağır, şiddetli.
                                                          P
            pare           : Parça, tane.
            pazı           : Ispanakgillerden, sapı ve yaprakları sebze olarak kullanılan bir bitki; yaban pancarı.
            pirpirim       : Semizotu.
            potin          : Koncu ayak bileğini örtecek kadar uzun olan, bağcıklı veya yan tarafı lastikli
                              ayakkabı.
                                                          S
            saz            : Genellikle su kıyılarında, bataklık yerlerde yetişen ince, açık sarı renkli kamış.
            seren          : Yelkenli gemilerde üzerine dört köşe yelken açmak ve işaret kaldırmak için direğe
                              yatay olarak bağlanan gönder.
            seyis          : At bakıcısı.
            sicim          : Keten, kenevir vb. bitkilerin liflerinden yapılan, kaba şeyleri dikmeye, bağlamaya
                              yarayan ince ip.




                                                                                                       147
   144   145   146   147   148   149   150   151   152   153   154