Page 141 - Osmanlı Türkçesi 3
P. 141

140                                                             BEŞİNCİ ÜNİTE





                                                                             kimse ölmez. Ölen adam
                                                                             dirilmez,  çıkan  can  geri
                                                                             gelmez.  Bir  yiğidin  kara
                                                                             dağ  yumrusunca  malı
                                                                             olsa  yığar  durur,  talep
                                                                             eyler.  Nasibinden  artu-
                                                                             ğın (fazlasını) yiyebilmez.
                                                                             Ulaşuban (yükselip) sular
                                                                             taşsa  deniz  dolmaz.  Te-
                                                                             kebbürlük eyle yeni Tan rı
                                                                             sevmez.  Gönlün(ü)  yü­
                                                                             ce  tutan  erde  devlet
                                                                             ol maz. Yad oğulu sakla-
                                                                             makla  oğul  olmaz,  bü-
                                                                             yüyende  salur  (bırakır)
                                                                             gider,  gördüm  demez.
                                                                             Kül tepecik olmaz. Kara
                                                                             eşek başına uyan (gem,
                                                                             dizgin)  vursan  katır  ol-
                                                                             maz.  Karavaşa  (cari-
                                                                             ye, halayık)  ton (elbise)
                                                                             giy(d)irsen kadın olmaz.
                                                                             Yapa yapa karlar yağsa
                                                                             yaza  kalmaz.  Yapağılı
                                                                             gökçe çemen güze kal-
                                                                             maz. Eski pamuk bez ol-
                                                                             maz, karı (eski) düşman
                      dost olmaz. Kara koça (kara yiğit ata) kıymayınca yol alınmaz. Kara polat öz
                      kılıcı çalmayınca kırım dönmez (düşman vazgeçmez), er malına kıymayınca

                      adı çıkmaz. Kız, anadan görmeyince öğüt almaz. Oğul, atadan görmeyince
                      sofra çekmez. Oğul, atanın yeteridir; iki gözünün biridir.
                                                                        Kitab-ı Dedem Korkut adlı eserden



                         Yorumlayalım­Karşılaştıralım


                        1. “Korkut Ata” başlıklı metni dil ve anlatım yönünden nasıl buldunuz? Dü-
                           şüncelerinizi arkadaşlarınızla paylaşınız.

                        2. Metinde Dede Korkut’un dilinden aktarılan yargılar, günümüzde de ge-
                           çerliliğini sürdürmekte midir? Görüşlerinizi belirtiniz.
   136   137   138   139   140   141   142   143   144   145   146