Page 117 - Osmanlı Türkçesi 1

B E Ş İ N C İ Ü N İ TE

ّ
فرش ،رریو ناش هلیوب هناسنا ىتﺒمح نطو هتشیا .ینس هلڭیا هلیا ىرلا دص دیحوت

.ینسلاشیغاب هزم هلجم هد ىنطو ،هنطو ىزس للها .ردیا دیهش ،ردیا ىزاغ .رریو

.زڭسرنود هلتداﻌس ،زڭسردیﮔ هلتملاس للها ءاش نا

هدازاشاپ ینما دممح-یزوأ دیمج

تمكح فراع
ّ
)ندنسیﮔرد داشرلا ﻞیبس(

LÜGATÇE
ﻚمتیا افیا (ifa etmek): Bir işi yapma, yerine getirme. نوزمح (mahzun): üzgün.
ّ
هقراب (barika): Yıldırımın parıltısı, şimşek. سدقم (mukaddes): Her türlü ayıp ve noksanlıktan
اورپ (perva): Çekinme, sakınma, korku. arındırılmış, yüce ve kutsal.
ّ
نوﺧ (hun): Kan. مدقم (mukaddem): Önde olan, önden giden, ileride
توطس (satvet): Karşı konulmaz derecede zorlu, bulunan.
sindirici, boyun eğdirici güç. یلتباهم (mehabetli): Büyük, ulu, yüce, gösterişli.
ناﺟ یادف (feda-yı can): Bir amaç uğrunda canından مان (nam): İsim, ün.
vazgeçme.
قلموا ﻞئان (nail olmak): Erişmek, ulaşmak, kavuşmak.
هاكرزك (güzergâh): Yolüstü uğranılacak, geçilecek yer.
تبیﻫ (heybet): Korku ve saygı uyandıran görünüş.
ﻊملا (lami): Parlayan, parıldayan.
ینﺒم (mübin): İyiyi kötüyü, doğruyu yanlışı هیاقو (vikaye): Koruma.
birbirinden ayırt eden, açıkça ortaya koyan. قنمولوا دای (yâd olunmak): Anılmak, hatırlanmak.

Sı ra S İ zd E
“İslam Askerine” başlıklı metinle ilgili aşağıdaki soruları sözlü olarak ce-
vaplayınız.
1. Askerlik niçin yüce ve kutsal bir hizmettir?

116 2. Askerleri cephede teselli edecek değerler nelerdir?