Page 125 - Osmanlı Türkçesi 1

B E Ş İ N C İ Ü N İ TE

ا
ردیا تاﺒﺛ هد زمریوچ زوی ندناشمود نوﮔوب ﻢیك رﻫ“ هسیا زیمدنف برمغیپ
ً
ّ
ملاسا هیید ”.ردقﺟایوق هتنﺟ اقلطم نيوا قح بانﺟ هسرلیأ تافو ا دیهش و
ِ
.یدریو ىنیرمأ موجﻫ هرﯕوص ندكدیرتﮔ هقوش ىنیركسع
ْ
ْ َ
َْ ُ
َ َ ْ
ْ
ْ َُ ْ ْ
بيﮔ ارفع نب فوع و ماحم نب یرمع هلﻫ .رلیدلیتآ ىرلیا ﭻیلیق ینلای رلناملسم
ِ
ِ
ا
هنیرلدارم قراشیپراچ هنس هجیئدف و رلیدریدلاص هناشمود هلیركف ﻚم هنمود رلنامرهق
ا
قلراكدف هد هﺟرد قﺟایاملایپای هد رلنلااق غاص .رلیدریا هنس هﺒترم تداهش ىنﻌی
.رلیدترسوﮔ
)...(
.نوسرویوب ﻞئان هنیرلتعافش ىزمﭙﻫ و نوسلوا ىضار ندنس هلجم للها

ﺶمتی ىسودروا كرشم هدنس هیاس تيیرغ و تاﺒﺛ ڭرلناملسمو ىیمدرای ڭ`للها

و ندمولوئ رلنلیباچاق قنجآ .يدلوزوب هرﯕوص ندكدریو یرسا ﺶمتی و لوتقم
.یدلوتروق ندتراسا

لدب ىرلنیﮕنز ڭرلنوب هرﯕوص .يدنولوا ﺲبح بولوروتوﮔ هی هنیدم هد ىرلیرسا
ﻚتمرﮔوأ قمزای قموقوا هرلقﺟوچ يك هد هنیدم هد يرلتروﮔوز .يدلوتروق بوریو

.يدلونوق ليآ هلیطرش ﻚملیردنوﮔ هنیرلتكلمم هرﯕوص ندكدترﮔوأ و

ّ
يمیلﻌت ڭرلیرسا نلاونوق ليآ .يدلیدیا هدلأ تمینغ هد ﻢﻫ تیرفﻈم ﻢﻫ هصلاﺧ
.یدلاغوچ نازای بویوقوا هدنسارآ ىرلقﺟوچ ملاسا يك هد هنیدم هلیا

ُ
یولولما رﻫاط
ُ
ّ
)ندنسیﮔرد داشرلا ﻞیبس(
LÜGATÇE
دارفا (efrat): Fertler, erler. مزاول (levazım): Değişik iş kollarında gerekli olan
فارشا (eşraf): Bir yerin zenginleri, sözü geçenler, şeyler, araç ve gereçler.
ileri gelenler. زراﺒم (mübariz): Eski savaşlarda meydana çıkarak
ّ
تاﺬلاب (bizzat): Şahsen, doğrudan doğruya. hasmıyla teke tek dövüşen, mübareze eden kimse.
ﻚمتیا تاﺒﺛ (sebat etmek): Sözünden veya هزراﺒم (mübareze): Düşman olan taraflardan
kararından dönmemek.
birer kişinin çıkarak çarpışması.
ﻢیلﻌت (talim): Ders verme, okutma, öğretim. كرشم (müşrik): Allah’a ortak koşan.
تروﮔوز (züğürt): Parasız, yoksul olan. ّ
ً تیرفﻈم (muzafferiyet): Bir mücadelede üstün
ا دیهش (şehiden): Allah yolunda ve din uğrunda
savaşırken şehit olarak ölmek. gelme, savaşta zafer kazanma.
اصع (asa): Uzun sopa, değnek, baston. لوتقم (maktul): Öldürülmüş, öldürülen.
تمینغ (ganimet): Savaşta düşmandan alınan نوﻌلم (melun): Lanetli, lanetlenmiş kimse.
esirler, menkul ve gayrimenkul mallar. تبسن (nispet): Oran.
يغراق (kargı): Silah olarak kullanılan, ucu sivri ve رفن (nefer): Er, asker, kişi.
demirli, uzun mızrak. قلموا ﻊقاو (vaki olmak): Vuku bulmak, gerçekleşmek.
124