Page 31 - TÜRK MÜZİĞİ TARİHİ

1. ÜNİTE

Askerî Müzik (Bando): Mehterin II. Mahmut tarafından kaldırılmasından sonra Muzıka-yi Hümâyun kurularak
bugünkü bandonun temelleri atılmıştır (Görsel 1.52). Kahramanlığı ve gücü temsil eden bir müzik türüdür. Tam-
pere dizi kullanılır. Çok seslidir. Genelde iki ve dört zamanlı usuller kullanılmıştır. Bandonun içinde flüt, obua, fa-
got, klarnet, saksafon, trompet, kornet, korno, trombon, zil trampet, davul vb. çalgılar vardır. Kullanılan çalgıların
cinsine göre çalgı toplulukları fanfar ve armoni mızıkası olmak üzere ikiye ayrılır:
Fanfar: Yalnızca üflemeli metal çalgıların kullanıldığı askerî bandodur.
Armoni Mızıkası: Ağaç ve metal üflemeli çalgıların yanında ritim çalgılarının da kullanıldığı askerî bandodur.

Görsel 1.52: Askerî bando
Bando müziğinin tek türü marştır. Askerî ve sivil amaçlı seslendirilir. Sözel ya da çalgısal olabilir. Askerî anlam-
da ritmik yürüyüş düşünülerek bestelenir. Sancak Marşı, Zafer Marşı, İzmir Marşı vb. isimlerde örnekleri vardır.
Sadece cenaze marşı ritmik yapıda değildir. Sivil amaçlı bestelenenler ise okul marşı, düğün marşı vb. marşlardır.

B) Çok Sesli Dinî Türk Müziği
Çok sesli müziğe ait orkestralama (çalgılama), armoni, kontrpuan gibi belirgin kuralların uygulandığı, üretiliş
amacı olarak dinî konuları işleyen müzik türüdür.
Çok sesli Türk müziği türünün ortaya çıkmasıyla tasavvuf müziği de bu değişimden etkilenmiş ve çok sesli ör-
nekleri yapılmıştır. Ney, tambur, ut, kanun, kemençe, kudüm, daire vb. çalgılara Batı müziği çalgıları da eklenerek
zengin bir enstrüman çeşitliliği sağlanmıştır (Görsel 1.53).

Görsel 1.53: Yunus Emre Oratoryosu

TÜRK MÜZİK TARİHİNE GİRİŞ 29