Page 60 - Konu Özetleri TYT Coğrafya
P. 60

COĞRAFYA



    KONU                   DÜNYA’NIN TEKTONİK OLUŞUMU VE JEOLOJİK ZAMANLAR
    ÖZETİ
                    TYT      TYT     TYT     TYT     TYT     TYT     TYT     TYT     TYT     TYT     TYT               TYT

                                        DÜNYA’NIN TEKTONİK OLUŞUMU

        Evren, yaklaşık 13,5 milyar yıl önce yüksek sıcaklık ve yoğunluktaki bir ortamda meydana gelen büyük bir patlama ile
        oluşmuştur. Patlamadan sonra maddeler yayılmaya ve genişlemeye başlamıştır. Yayılan ve genişleyen alandaki atom
        çekirdekleri (hidrojen, helyum vb.) birleşerek yıldızları ve galaksileri meydana getirmiştir. Bu yıldızlardan biri olan Güneş'in
        çevresine yayılan elementler ve toz şeklindeki parçalar çarpışarak birleşmiş ve Dünya oluşmuştur.
        DÜNYA’NIN İÇ YAPISI                                                                 Yer Kabuğu
        Dünya'nın iç yapısı yer kabuğu, manto ve çekirdek olmak üzere                        Manto
        üç ana katmana ayrılır.                                                               Dış Çekirdek
        Yer Kabuğu (Litosfer): Dünya'nın dış yüzeyini çevreleyen katılaş-
        mış bölümüdür. Ortalama kalınlığı 30-35 km'dir. Okyanus tabanla-                      İç Çekirdek
        rında kalınlığı daha az iken, kıtalarda ve özellikle dağlık alanlarda
        daha fazladır. Sial ve sima olarak iki bölümden oluşur. Sima ta-
        bakasının kalınlığı pek değişmezken, sial tabakası karalarda kalın
        okyanusların altında daha incedir.
        Manto: Yer kabuğunun altında bulunan, kalınlığı 2.900 km'ye ka-
        dar  ulaşan  katmandır.  Yoğunluk  ve  sıcaklık  yer  kabuğuna  göre
        daha fazladır. Sıcaklığı 2.000 °C'yi bulmaktadır. Dünya'nın toplam
        hacminin yaklaşık %84'lük kısmını oluşturur.Yer kabuğunda mey-
        dana gelen tektonik kökenli olayların kaynağıdır. İç kuvvetlerin olu-  Yerin iç yapısı
        şumunu sağlayan konveksiyonel akıntıların oluştuğu mantonun üst
        bölümüne astenosfer adı verilir.
        Çekirdek: Yerin merkezini oluşturur. 2.900 km ile 6.370 km arasında yer alır. Yoğunluğun ve sıcaklığın en fazla olduğu
        katmandır. Yapısında daha çok nikel ve demir bulunduğu için nife adı da verilir. İç ve dış çekirdek şeklinde iki bölümden
        oluşur. Dış çekirdek sıvı hâlde, daha yoğun ve sıcak olan iç çekirdek katı hâldedir.

               DİKKAT
         Dünya’nın iç yapısı hakkındaki bilgilere deprem dalgaları, volkanik patlamalarda yüzeye çıkan malzemeler, magmatik
         kayaçların yapısı, araştırma amaçlı sondaj kuyuları ve jeotermal gibi etkenlerin incelenmesi yoluyla ulaşılmıştır.
        LEVHA HAREKETLERİ
        Yer kabuğu farklı büyüklükte, her birine levha adı verilen parçalara ayrılmıştır. Bu levhalar mantonun üst kısmındaki kon-
        veksiyonel akıntılara bağlı olarak hareket eder. Alfred Wegener Kıtaların Kayma Teorisi'nde, yer kabuğunun çeşitli büyük-
        lükteki levhalardan oluştuğunu ve bu levhaların hareket ettiğini ileri sürmüştür. Wegener'a göre kıtalar Pangea adı verilen
        tek bir kıtanın parçalara bölünmesi ve ayrılmasıyla bugünkü şeklini almıştır. Yer kabuğunu oluşturan levhalar arasındaki
        sınırlara levha sınırı denir. Levha sınırlarında hareketler; birbirinden uzaklaşma, birbirine yaklaşma ve birbirine göre yanal
        hareket etme olmak üzere üç farklı şekilde gerçekleşir.
        İki Kıtasal Levhanın Yaklaşması: Birbirine yaklaşan iki kıtasal levha arasında kalan tabakalar, yan basınçların etkisiyle
        sıkışıp kıvrılarak ya da kırılarak yükselir. Bu alanlarda kıvrımlı ya da kırıklı dağ sıraları oluşur.
        İki Kıtasal Levhanın Uzaklaşması: Birbirinden uzaklaşan iki kıtasal levha boyunca yer kabuğunda derin çöküntü alanları
        meydana gelir ve yarık vadiler (riftler) oluşur.
        İki Okyanusal Levhanın Yaklaşması: Birbirine yaklaşan iki okyanusal levhanın karşılaşma alanlarında derin okyanus
        hendekleri oluşur. Bu alanlarda magmanın levha sınırındaki zayıf noktalardan yüzeye çıkıp soğuması ile volkanik adalar
        oluşabilmektedir.
        İki Okyanusal Levhanın Uzaklaşması: Magmanın, birbirinden uzaklaşan iki okyanusal levha sınırında açılan hat boyun-
        ca yüzeye çıkması ve okyanus tabanına yayılarak soğuması ile bu alanlarda okyanus ortası sırtlar oluşur.
        Okyanusal ve Kıtasal Levhanın Karşılaşması: Birbirine yaklaşan levhalardan okyanusal levha, kıtasal levhanın altına
        dalar. Bu alanlara dalma–batma zonu denir. Buralarda derin okyanus hendekleri oluşur. Kara üzerinde kıvrım dağları
        oluşabilir.
               DİKKAT

         Levha sınırları ile; fay kuşakları, deprem alanları, sıcak su kaynakları, aktif volkanik araziler ve genç yüksek dağlık
         alanların dağılışı genel olarak birbirine paraleldir.
  60      MEBİ KONU ÖZETLERİ                                                             COĞRAFYA - TYT
   55   56   57   58   59   60   61   62   63   64   65