Page 85 - Birleştirilmiş Farklılaştırma Etkinlikleri
P. 85

ORTAÖĞRETİM KADEMESİNDE FARKLILAŞTIRILMIŞ ÖĞRETİM UYGULAMALARI - BİRLEŞTİRİLMİŞ FARKLILAŞTIRMA ETKİNLİKLERİ
        FİZİK
        10. SINIF



                               Öğretmen  öğrencilere  şu  senaryoyu  sunar  ve  aşağıdaki  soruları  yönelterek  bir  tartışma
                               ortamı yaratır: “Aynı kütledeki iki arkadaş, okulun merdivenlerini kullanarak en üst kata çıkı-
                               yor. Biri koşarak, diğeri yürüyerek çıkıyor.” “Hangisi fiziksel olarak daha çok iş yapmıştır?”,
                               “Hangisi daha güçlüdür (DFÖOD1, ZSF1, ZSF2)?”
                               Tartışmanın ardından öğrencilerden; iş, enerji ve güç kavramlarına dair kendi tanımlarını
                               ve tahminlerini defterlerine not etmeleri istenir. Bu bireysel düşünme süresinde, işlemleme
                               hızı farklı olan öğrencilere kendi hızlarında düşünme fırsatı tanınır. (DSF2, DFÖOD2). Ön
                               bilgiler sınıfça paylaşılır ancak bu aşamada doğru/yanlış düzeltmesi yapılmaz, öğrencilerin
                               fikirleri tahtaya not edilir (ZSF3).
                               Daha sonra öğrencilere “Bir cisim üzerinde iş yapabilmek için neye ihtiyacımız var?” sorusu
                               yöneltilir (ZSF4). Öğrencilerin cevaplarından yola çıkılarak enerji, en yalın haliyle “iş yapa-
                               bilme yeteneği” olarak tanımlanır ve iş-enerji dönüşümüne değinilir (ZIF2). Öğrenciler, kendi
                               cümleleriyle  “iş”  ve  “enerji”  tanımlarını  defterlerine  yazarak  dersin  o  ana  kadarki  özetini
                               yaparlar (DÜF1).
                               Dersin başındaki “merdiven” örneğine geri dönülür. Her iki kişinin de aynı ağırlığı aynı yük-
                               sekliğe çıkardığı, dolayısıyla eşit iş yaptıkları netleştirilir. Farklı olanın “süre” olduğu vurgu-
                               lanarak güç kavramına geçiş yapılır. “Aynı işi daha kısa sürede yapmak ne anlama gelir?”
                               sorusu üzerinden beyin fırtınası yapılır (ZSF5). Öğrencilerin yönlendirmesiyle gücün, işin
                               yapılma hızı olduğu sonucuna varılır. Bu sözel ifade, öğrencilerin katılımıyla P = W / t (Güç
                               = İş/Zaman) matematiksel modeline dönüştürülür (ZIF3). Matematiksel modellemede zor-
                               lanan öğrenciler için formülün bileşenleri (W, t) renkli tebeşir veya kalemlerle kodlanarak
                               görselleştirilir (ZIF4).
                               Tahtaya büyük bir karşılaştırma tablosu çizilir. Öğrencilerle birlikte iş, enerji ve güç kav-
                               ramları, “tanım”, “sembol ve birim”, “zamanla ilişkisi (Zamana bağlı mı?)” başlıkları altında
                               analiz edilerek doldurulur. Bu grafik düzenleyici, bilgiyi organize etmede zorlanan öğrenciler
                               için yapılandırılmış bir destek sağlar (DSF2, ZIF5).
                               Ders; formül ezberinden uzak, yoruma dayalı açık uçlu sorularla sonlandırılır. Öğrenciler-
                               den, “güçlü bir makine ile çok iş yapan bir makine arasındaki farkı” kendi cümleleriyle açıkla-
                               maları istenir (DÜF2, ZÜF1). Düşüncelerini sözel ifade etmekte zorlanan öğrencilere yazılı
                               olarak veya çizimle ifade etme seçeneği sunulur (ZÜF2).
                               Öğrencilerin öğrenme süreci iki şekilde değerlendirilir:
                               Süreç Değerlendirme: Ders boyunca sorulan açık uçlu çıkarım sorularına verilen cevaplar
                               ve sınıf içi tartışmalara katılım gözlemlenir (EK-1) (ZÜF3).
         Değerlendirme
                               Sonuç Değerlendirme: Ders sonunda yapılan kısa sözlü tartışma veya “çıkış kartı” etkinliği
                               ile öğrencilerin kavramsal anlamaları kontrol edilir. Çıkış kartında öğrencilerden “güç” kav-
                               ramını bir metaforla (benzetme) açıklamaları istenebilir (EK-2) (ZÜF4, ZÜF5).

                               Bilgiyi sunmak için birden fazla yol sağlama: Konunun anlatımında sözlü senaryolar,
                               tahtada görsel formül şablonları ve yapılandırılmış tablolar bir arada kullanılabilir.
                               Ilgi çekmek için birden fazla yol sağlama: Soyut fizik kavramları, öğrencilerin her gün
                               deneyimledikleri “merdiven çıkma” eylemi ve “yorulma” hissi ile ilişkilendirilerek somutlaş-
         Kullanılan Evrensel   tırılabilir.
         Tasarım Ögeleri       Eylem ve anlatım için birden fazla yol sağlama: Öğrencilerin fikirlerini farklı yollarla ifade
                               edebilmeleri için sözlü katılım, tahtada çizim yapma veya deftere yazma gibi seçenekler
                               sunulur.
                               Öğrenme için destekleyici bir ortam oluşturma: Sınıfta hataların (kavram yanılgılarının)
                               bir öğrenme fırsatı olarak görüldüğü, yargılayıcı olmayan bir tartışma ortamı oluşturulur.








                                                                     BİRLEŞTİRİLMİŞ FARKLILAŞTIRMA ETKİNLİKLERİ   87
   80   81   82   83   84   85   86   87   88   89   90