Page 150 - Osmanlı Türkçesi 3
P. 150
BEŞİNCİ ÜNİTE 149
Çevirisi:
Hüve
ABDÜLHAMİT HAN BİN ABDÜLMECİT ELMUZAFFER DAİMA (ELGAZİ)
İftiharu’leâlî ve’leâzım müstecmiu cemii’lmeâlî ve’lmefâhim elmuhtas bimezidi inayeti’l
Melikü’ddaim mütehayyizanı ricali devleti aliyemden tevkii divanı hümayunum olup birinci
rütbe mecidi ve üçüncü rütbe Osmani nişanı zişanlarını haiz ve hamil olan Mahmut Cemil Bey
dâme uluvvühu tevkii refii hümayunum vasıl olıcak maluma ola ki Sivas vilayetine tabi Yıldıze-
li nahiyesinde kâin Alahacı karyesi malikânesi nısf hissesinin Sofi Himmet Mahallesi camii şerifi
imamet ve hitabetine ve nısfı diğerinin dahi Mor Ali Baba dergâhı taamiyesine tahsisi hakkında
mahkemei teftişten tanzim ve canibi fetvapenahiden tasdik olunan ilamı şeri mucebince
ifayı iktizası zımnında kaydı mahallinin tashihi hususuna bi’listizan iradei seniyei mülukânem
şerefrîzi sünuh ve sudur olmakla emr ü fermanı hümayunı şahanem mantukı münifi veçhile
mezkûr malikânenin defteri hakanîde muharrer kaydı mahalline kaleminle şerh verip icap eden
mahallere ilmühaberi ita kılınmak üzere icmali hakanîsinin ısdarına mübâderet eyleyesin. Tahri-
ren fi’lyevmi’ssadis min şehri şevvalü’lmükerrem lisene sitte ve işrin ve selase mie ve elf.
Bemakamı Kostantiniye elmahrûse
Belgenin Özeti:
Alahacı köyündeki ev hisselerinin Sivas merkezdeki Sofi Himmet Camii imamhatiplik görevi ve
Mor Ali Baba Kur’an Kursu öğrencilerinin iaşesi için tahsis edilmesi hususunda defteri hakanîye
not düşülüp ilgili yerlere bildirilmesi için Nişancı Mahmut Cemil Bey’e, II. Abdülhamit’in emrini
ihtiva eden fermanı hümayun.
Fermanda Geçen Kelimeler ve
Tabirler:
Bemakamı Kostantiniye el ifayı iktiza: Gereğini yerine nısf: Yarı.
mah rûse: İstanbul. getirmek. Osmani nişanı zişan: Osmanlı
bi’listizan: İzin ile. İftiharu’leâlî ve’leâzım: Ulu dev letine ait yüksek dereceli
insanların iftiharı.
birinci rütbe: Osmanlı nişan.
Devleti’nde mülki yönetimde ilamı şeri: Mahkeme kararını şerefrîzi sünuh ve sudur: Şerefle
bulunanlara ve ilmiye sınıfından gösteren resmî belge. akla gelen ve kalbe doğan.
olanlara verilen resmî bir paye. ilmühaber: Bir kimsenin durumu- şerh: Açıklama.
canibi fetvapenahi: Herkesin nu gösteren ve resmî dairelerce
sığınağı olan. eline verilen belge. taamiye: Özellikle medrese, tek-
dâme uluvvühu: “Yüceliği sürekli imamet: İmamlık. ke ve hastanelerde misafirlere
olsun!” anlamında bir dua. iradei seniyei mülukâne: Padi- ve fakirlere verilen yemek, erzak
defteri hakanî: Devlete ait defter. şaha ait irade. veya yemek bedeli.
elmuhtas bimezidi inayeti’lMe ita kılınmak: Verilmek. Tahriren fi’lyevmi’ssadis min
li kü’ddaim: Sultandan gördüğü kâin: Var olan, mevcut olan. şehri şevvalü’lmükerrem lisene
iyilik ile özel kılınan kimse. karye: Köy, belde. sitte ve işrin ve selase mie ve
elmuzaffer daima: Sürekli galip mantukı münif: Yüce söz. elf: 1326 yılının şevval ayının 6.
olan. mecidi: Bir Osmanlı nişanı. gününde yazıldı.
emr ü fermanı hümayunı şaha- mezkûr: Bahsi geçen. tanzim: Düzenleme.
ne: Padişaha ait emir. mucebince: Gerektirdiği şekilde, tashih: Düzeltme.
haiz: Herhangi bir niteliği taşı- gereğince. tevkii divanı hümayun: Padişah
mak. muharrer: Yazılmış. tuğrasını taşıyan ferman.
hamil: Taşımak, yüklenmek. mübâderet: Bir işe süratle girişme. tevkii refii hümayun: Padişah
hitabet: Camide hutbe okuma, tuğ rasını taşıyan ferman.
hutbe irat etme, hatiplik. müstecmiu cemii’lmeâlî ve’lme üçüncü rütbe: Osmanlı Dev
fâ him: Manaların ve kavramların
hüve: O, Allah. hepsini bünyesinde toplayan. leti’nde mülki yönetimde
ısdar: Meydana gelmek. mütehayyizanı ricali devleti bulunanlara ve ilmiye sınıfından
icmali hakanî: Hesapların toplu aliye: Osmanlı devlet adamları olanlara verilen resmî bir paye.
olarak kaydedildiği defter. arasında itibarlı olanlar. zımnında: İçin, maksadıyla.

